Hardlopen is één van de populairste fysieke activiteiten die er is. Daarbij groeit het aantal mensen die gaan hardlopen nog elke dag. Mensen zoeken een gezonde manier om hun levensstijl te verbeteren, zoals hun gewicht onder controle houden, het verbeteren van de conditie of om zichzelf uit te dagen om nieuwe doelen te bereiken.

Helaas kunnen bij zowel beginnende hardlopers als bij ervaren lopers blessures ontstaan. Het ontstaan van hardloopblessures kan verschillende oorzaken hebben. 

Ervaart u herhaaldelijk pijn tijdens of na het hardlopen? Blijf hier niet te lang mee lopen.

Maak een afspraak

Veel voorkomende oorzaken voor het ontstaan van hardloopblessures
  • Klassieke trainingsfouten waarbij het hardlopen te snel wordt opgevoerd, te hoge intensiteit en te lange trainingen.
  • Gebrekkige looptechniek. Bij verenigingen en loopgroepen wordt daar meer aandacht aan besteed, met minder loopblessures tot gevolg.
  • Onvoldoende spierkracht, Verminderde romp- en/of heupstabiliteit.
  • Verkeerd/verouderd schoeisel
Veelvoorkomende blessures bij het hardlopen
  • Achillespeesklachten
  • Illiotibialis bandklachten (lopersknie)
  • Knieklachten
  • Scheenbeenklachten
  • Enkelklachten
  • Voetklachten
  • Spierscheuringen 
Waarin kunnen wij u begeleiden?

Ervaart u pijn tijdens of na het hardlopen dan kunnen wij u hierin begeleiden. De behandelend fysiotherapeut brengt samen met u in kaart wat de oorzaken kunnen zijn van het ontstaan en het in stand houden van de hardloopblessures, hierop volgend stellen wij in samenspraak met u een behandelplan op. Daarnaast kunnen we u waar nodig begeleiden in:Pijn bij hardlopen
  • Het maken van een hardloopanalyse 
  • Het aanleren/verbeterend hardlooptechniek
  • Blessurepreventie
  • Het aanpassen/opstellen hardloopschema
“Aanvullende informatie blessures”

Achillespeesblessures

Een veel voorkomende klacht bij hardlopen is een stijve en pijnlijke achillespees. Een achillespeesblessure ontstaat vrijwel nooit plotseling, maar wordt geleidelijk aan erger. Het is dan ook een typisch voorbeeld van een overbelasting blessure, waarbij de pijn meestal gevoeld wordt in een gebied op zo'n 5-7 cm boven het hielbeen.

In het begin van een blessure aan het scheenbeen merk je alleen een stijf of licht zeurend pijngevoel bij het begin van het lopen. Deze klachten verdwijnen meestal in eerste instantie nog wel tijdens de warming-up, maar zullen na afloop van het lopen terugkeren. Als er dan nog wordt doorgelopen , zullen de pijnklachten uiteindelijk zoveel toenemen, dat het lopen gestaakt moet worden. Genezing van de blessure zal dan in het algemeen vele maanden gaan duren.

Oorzaak:
  • Te veel herhaalde belasting op de achillespees.
  • Verkorting of stijfheid van de achillespees.
  • Overgewicht
  • Geen goede warming-up
  • In korte tijd teveel lopen of springen.
  • Stand afwijking van de benen (O-stand/varusstand van de knieën.
  • Verminderde doorbloeding van de achillespees
  • De doorbloeding is matig in de achillespees, daarom zullen blessures langzaam herstellen.
Lopers-knie

Een klassieke hardloopblessure is de overbelasting van de 'Tractus Illiotibialis', een peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. Deze blessure wordt wel de 'lopersknie' of 'runners knee' genoemd.

De pijnklachten treden op ten gevolge van de frictie van deze peesplaat over een uitbochting van het bovenbeen, juist boven de knie. De pijnklachten treden na enige tijd lopen op en kunnen zo hevig worden dat het lopen moet worden gestaakt. Na het staken van het lopen wordt de pijn snel weer minder.

Oorzaak:

  • Eenzijdige trainingsvormen. Met name heuveltraining en sprongkrachttraining zijn berucht.
  • Op schuin aflopende wegen steeds aan dezelfde kant van de weg lopen. De blessure treedt dan eerder bij het been waarmee aan de 'aflopende' wegkant gelopen wordt.
  • In een korte te veel, te vaak en te snel lopen. Met name aan het begin van het seizoen en na een blessureperiode wordt deze fout gemaakt.
  • Dragen van schoenen die aan de buitenzijde van de hak afgesleten of ingezakt zijn.
  • Verkorte spieren aan de buitenzijde van het bovenbeen.
  • 'O-benen'
  • Een naar buiten gekanteld hielbeen.
Knieklachten

Patella tendinopathie is de meest voorkomende blessure rond het kniegewricht bij lopers. Letterlijk betekent het een aandoening van de patellapees. Deze patellapees komt voort uit de vierkoppige spier de M. Quadriceps. Deze aandoening wordt ook wel de jumpers knee of springersknie genoemd. Vanwege de hoge repeterende excentrische belasting op de patellapees tijdens het hardlopen vinden daar de meeste knieblessures plaats.

Door overbelasting van de pees van de M. quadriceps ontstaat drukpijn en zwelling, meestal aan de onderzijde van de knieschijf of ter plaatse van de aanhechting van de pees op het onderbeen.

Oorzaak:
  • Teveel herhaalde belasting op (overbelasting) op de patellapees door:
  • Verkorting of stijfheid van de M. quadriceps
  • Overgewicht
  • Geen goede warming-up
  • In korte tijd veel hardlopen en springen.
  • Beenlengte verschil
  • Schoenen die niet goed of goed genoeg de landing kunnen absorberen.
  • Standsafwijkingen van de voet.
Scheenbeenklachten

Scheenbeenklachten is één van de meest voorkomende, zo niet de meest voorkomende blessure bij hardlopen. Het wordt ook wel 'mediaal tibiaal stress syndroom' (MTSS), 'shin splints', 'springschenen', 'periostitis' of 'scheenbeenvliesontsteking' genoemd.

Het is een overbelasting blessure die zich aan de binnenkant van het onderbeen vanaf zo'n 1/3 cm boven de enkel uit.

Ook op andere plekken aan de voorzijde van het onderbeen kunnen pijnklachten ontstaat door overbelasting, alleen zijn dit geen oorzaken van pijn die vanuit het scheenbeen ontstaan maar vanuit spierweefsel.

In de beginfase is de pijn tijdens en na sportbeoefening vaak wel te dragen. Als er, zonder maatregelen te treffen 'gewoon' doorgetraind wordt, kan de pijn tijdens lopen en springen dusdanig toenemen dat sporten onmogelijk wordt. In dit stadium zal vaak ook pijn gevoeld worden in het dagelijks leven, bijvoorbeeld bij hard de trap af lopen.

Oorzaak:

Overbelasting van het scheenbeen.

Risicofactoren:
  • In een korte tijd te veel, te vaak en te snel lopen en/of springen. Met name aan het begin van het seizoen of na een blessureperiode wordt deze fout vaak gemaakt.
  • Eenzijdige trainingsvormen, met name heuveltraining en sprongkrachttraining zijn berucht.
  • Lopen op een harde ondergrond (asfalt, beton) in combinatie met slecht schokabsorberend en ondersteunend schoeisel. Degene die ook op de baan traint moet zich realiseren dat de meeste spikes geen enkele schokdemping of ondersteuning geven. Train dus zoveel mogelijk op je gewone loopschoenen.
  • Aanwezigheid van sportrelevante afwijkingen, zoals een beenlengte verschil, (geringe) standafwijking van de voeten (knikplatvoeten, holvoeten) of een tekort aan spierkracht van de voet- en kuitspieren en een verkorting van deze spiergroep.
Enkelklachten

Ook bij hardlopen kan je door 'je enkel gaan' ('verzwikking'), waarbij er een verrekking of een (gedeeltelijke) scheuring van de enkelbanden kan optreden. Bijna altijd zwikt iemand met de enkel naar buiten, waardoor er een beschadiging van de buitenste enkelbanden kan optreden. Na een enkelverzwikking treedt er vaak een zwelling op aan de buitenzijde van de enkel en kan er na verloop van tijd een bloeduitstorting te zien zijn. Bij een wat ernstiger enkelverzwikking is bewegen en belasten van het enkelgewricht pijnlijk of zelfs onmogelijk.

Oorzaak:
  • 'Verstappen' bijvoorbeeld op een zachte ondergrond (bos) of op een randje van een stoeptegel of trottoirrand.
  • Een verkeerde afzet of landing bij bijvoorbeeld springoefeningen tijdens een warming-up.
  • Een sporter die deze blessure eerder heeft gehad heeft grotere kans op herhaling
Voetklachten

Voetklachten bij het hardlopen laten zich vaak zien onder de hak. Onder de voet loopt namelijk een peesplaat, de fascia plantaris, en deze kan geïrriteerd raken door herhaaldelijk belasten.

Wanneer deze peesplaat ontstoken raakt, noemen we het fasciitis plantaris. Dit vindt vaak plaats in het beginstadium van voetklachten. Meestal is er een stijf en zeurend gevoel na zware inspanning zoals hardlopen of met blote voeten op een harde ondergrond lopen. De pijn zal weer verdwijnen na de warming-up. Daarnaast is de aanhechting pijnlijk als er op gedrukt wordt. Als deze pijn genegeerd wordt en ermee doorgelopen wordt, kunnen de pijnklachten erger worden. De pijn zal dan niet meer verdwijnen na de warming-up en aanwezig zijn tijdens de hele hardloopsessie. Herstel van deze klachten zal langer duren (soms enkele maanden) als er geen maatregelen getroffen worden.

Wanneer de ontsteking lang aanwezig is, kan op den duur kalk ontstaan op de aanhechting van de peesplaat bij de hak. Deze verkalking wordt ook wel hielspoor genoemd. Via echoapparatuur kan deze klacht herkend worden en deze naam krijgen.

Oorzaak:

Tijdens het lopen komt er een enorme druk/belasting op de fascia plantaris te liggen. Gedurende de haklanding bij hardlopen moet de fascia plantaris in staat zijn om het lichaamsgewicht x3 te kunnen opvangen en overbrengen. Dit ligt er voornamelijk aan wat de kwaliteit is van de veerkracht van de fascia plantaris, het vetkussen en de diepe voetspieren om kracht te kunnen absorberen. Met veroudering, langdurig overbelasten, afname vetkussen kan het absorberen van de kracht verminderen en kans op klachten aan de fascia plantaris vergroten. Dus klachten kunnen ontstaan door:
  • Teveel herhaalde belasting (overbelasting) op de fascia plantaris door:
  • Verkorting of stijfheid van de achillespees
  • Overgewicht
  • Geen goede warming-up
  • In korte tijd veel lopen en/of springen
  • Beenlengte verschil
  • Schoenen die niet goed of goed genoeg de landing kunnen absorberen.
  • Standafwijking van de voet.
Spierscheur (M. Hamstring En M. Quadriceps)

Een spierscheur is een relatief veel voorkomende blessure bij atletiek en ontstaat vaak bij sprinten of tijdens een afzet. Deze blessure treedt bij atleten vaak op in de kuitspieren, in de spieren aan de voorzijde van het bovenbeen (de M. quadriceps) of in de spieren aan de achterzijde van het bovenbeen (de hamstrings). Bij het optreden van een spierscheur wordt er vaak plots (hevige) pijn gevoeld. Het kan lijken alsof er met een zweep op de spier wordt geslagen of dat er op de spier wordt getrapt. De blessure wordt in de volksmond dan ook wel 'zweepslag' genoemd. Direct na het ontstaan van de blessure is lopen (vaak) moeilijk en pijnlijk. Soms vallen de pijnklachten (in eerste instantie) echter wonderwel mee. Na verloop van tijd kan er een zwelling of een bloeduitstorting zichtbaar worden.

Oorzaak:
  • Niet (of niet goed) uitvoeren van een warming-up.
  • Niet (of onvoldoende) uitvoeren van de rekoefeningen.
  • Verkorte of stijve spieren.
  • Een te snelle trainingsopbouw, waarbij in korte tijd te veel, te intensief en te vaak wordt getraind.
  • Eenzijdige trainingsvormen, waarbij met name de sprongkracht berucht is.
  • Vermoeidheid, waardoor eerder kramp optreedt.
  • Koude en natte weersomstandigheden.
  • Niet uitvoeren van een cooling-down na de inspanning.
Maak een afspraak